Tá Dia Mór! Bás don Deachtóir!

Cé a cheapfadh go mbeadh an móramh i Meiriceá ag seasamh leo siúd a ghlaonn 'Allahu Akbar!' óna ndíonta? Ach is laochra iad atá á dhéanamh san Iaráin. Is é uair na cinniúna san Iaráin, agus guím gach rath ar na réabhlóidí. Sea, is réabhlóidí iad anois!

Seo tuairiscí is tuairimí (as Béarla) faoina bhfuil ar siúl ansin.

Gach lá, bíonn sé níos léire cé chomh huafásach agus atá an rialtas, agus nach bhfuil ann ach deachtóireacht mhíleata, seachas rialtas na ndaoine. Tuigeann an domhain seo. Tuigeann muintir na hIaráine seo anois. Tuigeann sliocht na hIaráine anseo i Meiriceá, cinnte. Tharla tubaiste ansin 30 bliain ó shin. Seo chugainn an réiteach, le cúnamh Dé.

Pé rud a tharlóidh, tá an saol athraithe sa tír sin. An réabhóid abú!

Agus pé rud a deir an fear lag atá ina uachtarán faoi láthair, bíonn na Stáit Aontaithe ar thaobh na saoirse.

Et tu, a Dhubhglais De hÍde?

Ní fhaca mé an scéal seo ceithre bliana ó shin. Ní thuigim an neodracht. Níl sé ceart a bheith neodrach agus cairdiúil le haintiarnaí agus coirpigh, dar liomsa. Tharla na rudaí náireacha seo fadó, ach is ábhar machnaimh iad don lá atá inniu ann.

Má phléascann an Iaráin buama adamhach in Iosrael, slán mar a n-insítear é, an mbeidh Éire cairdiúil leis an Iaráin fós? An mbeidh Éire neodrach go deo? Nó an seasfaidh sí leis an gceart ar ball? Bhí sé casta go leor sa dara cogadh domhanda, mar ní bheadh Éire sásta troid ar son Sasana. Ach bhí i bhfad ní ba mhó ná sin i gceist, fós féin, go háirithe ag deireadh an chogaidh. Bheadh siad ábalta a rá go raibh siad ag seasamh leis an mBeilg, nó tíortha eile. Níor mhaith le Meiriceá Stalin, ach sheasamar leis i gcoinne Hitler.

Is ionann domsa an neodracht agus a bheith ar nós cuma liom maidir leis an gceart - agus mar sin, ag ceadú an mhíchirt. As ciúnas tuigtear tacaíocht. Agus bhí a fhios ag Dev féin nach raibh aon chosaint ann sa neodracht.

Tá beartas de neodracht mhíleata ag Éirinn agus ní ball d'aon chomhghuaillíocht mhíleata í. Mar sin féin, ar feadh caoga bliain, tá sí ag glacadh páirte gníomhaí in oibríochtaí coinneála síochána na NA agus údaraithe ag na NA agus tá páirt ghníomhach aici i bhforbairt Bheartas Slándála agus Cosanta na hEorpa.

Rinne an tAire tagairt freisin do neodracht na hÉireann, ag rá nach gcuirfeadh an Conradh Éire faoi aon chomhcheangal míleata ná cosanta d'aon saghas.

Ba mhaith leo an cáca agus é a bheith ite acu freisin, an ea? Cén fáth go bhfuil suim ag Éire i mBeartas Slándála agus Cosanta na hÉorpa nuair nach mbeidh siad sásta aon bheart mhíleata a dhénamh ar a shon? Nach leor an neodracht di?

An bhfuil níos mó i dtír neodrach ná tír lag le béal mór? Tiománaí an chúlshuíocháin i gcarr an domhain? Tír a bhraitheann ar thíortha móra as a slándáil, nach mbeidh sásta cabhair ar bith a thabhairt do na tíortha sin má bhíonn gá leis? Sin fadhb mhór na hEorpa, freisin. Ní féidir leis an Eoraip í féin a chosaint gan na Stáit Aontaithe. Níl aon chogadh domhanda eile le fada, agus an Eoraip lag, agus mar sin, tá na Stáit sásta íoc as a slándáil. Fiú na tíortha neodracha. Ní fheadar an dtiocfaidh an lá nach mbeidh na Stáit chomh flaithiúil, go háirithe nuair a bhíonn na hEorpaigh ag clamhsán faoi. B'fhéidir ba chóir dúinn a bheith neodrach?

Bua sa Liobáin

Tugadh droim lámha do na sceimhlitheoirí Hezboladh sa Liobáin - buíochas mór le Dia. Freagra don Iaráin sin, cinnte. Chaith an Iaráin agus an tSiria mórán airgid agus bhí brú nach beag ar an Liobáin chun níos mó cumhachta a thabhairt do Hezboladh - ach ní dhearna! Seo cur síos suimiúil air. Le cúnamh Dé, beidh athrú scéil san Iaráin féin, sula scriosfar a dtír (agus cá bhfios cén dochar eile a dhéanfaidís). Beidh a dtoghchán féin acu ar an 12ú. Ní bheidh ach rogha an dá dhíogha acu, acu b'fhéidir an duine is fearr de na drochdhaoine a roghnú, mar sin féin (agus fáil réidh le Ahmadinijad).

Ach ná bímis ró-dhóchasach faoin Iaráin.

Obam Alechem

Fearadh fáilte Uí Cheallaigh roimh Obama i gCaireo, agus thug sé seó breá dóibh. Seo cúpla tuairim ar a ndúirt sé. Bhí sé an-hopeychangey, ach ní dóigh liomsa go ndéanfaidh sé níos mó maithe ná dochar.

Max Boot
www.jihadwatch.org
Mark Thiessen

Is mór an trua nár éist éinne le Bush. Bhí sé i bhfad ní b'fhearr (cé nach raibh sé ionraic maidir leis na fadhbanna bunúsacha in Ioslam ach oiread).

I also want to speak tonight directly to Muslims throughout the world. We respect your faith. It's practiced freely by many millions of Americans and by millions more in countries that America counts as friends. Its teachings are good and peaceful, and those who commit evil in the name of Allah blaspheme the name of Allah.

(APPLAUSE)

The terrorists are traitors to their own faith, trying, in effect, to hijack Islam itself.

The enemy of America is not our many Muslim friends. It is not our many Arab friends. Our enemy is a radical network of terrorists and every government that supports them.

- George W. Bush, 20 Meán Fómhair, 2001

Tiananmen Fiche Bliain ar Aghaidh

Fiche bliain ó shin sa tSín, bhí dóchas ann. Bhí an cumannachas ag fáil bháis in Aontas na Sóivéadach agus san Eoraip, agus ceapadh go raibh seans ann saoirse a bhaint amach sa tSín, freisin. Chonaic an domhan mór brúidiúlacht rialtas na Síne sna laethanta sin, ach chonaiceamar laochra a sheas ina haghaidh, freisin.

Seo mórán grianghraif de na leathanta siúd.

Ó shin, cé nach bhfuil aon athrú ar an rialtas úd, tugtar níos mó measa dóibh, níos mó cumhachta. Bhí na cluichí Oilimpeacha ann. Déantar i bhfad níos mó gnó leo. Ní luaítear eachtraí Tiananmen. Ní luaítear an Laogai. Ceannaímid earraí ón tSín, agus ar ball, úsáidfear an t-airgead sin chun ár gcomhlachtaí a cheannach uainn. Faightear airgead ar iasacht ón tSín, agus tá cumhacht as cuimse acu ar chúrsaí airgeadais sa lá atá inniu ann. Ní thugann siad aon chabhair don domhan chun smacht ar bith a choimeád ar an gCóiré Thuaidh, cé gur féidir leo. Bíonn siad ag bagairt ar an Téaváin i gcónaí. Ach ní féidir linn olc a chur orthu, mar gheall ar an airgead. Déantar gearáin faoin Tibéid uaireanta, ach níl rialtas ar bith an-dáiríre faoi. Tá an Sínigh ag déanamh a rogha ruda ann fós, ag scriosadh bailte agus a brú a gcultúr féin ar na daoine sin (iad siúd nach maraíonn siad).

Oscaíodh súile an domhain beagán in 1989, ach thiteamar inár gcodladh arís ó shin, maidir leis an Sín. Ní mór scéal Tiananmen a choimeád beo, a chuimhniú is ag múineadh don aos óg. Ní mór rialtas na Síne a thuiscint i gceart, mar deachtóireacht bhrúidiúil, pé íomhá dheas a chonaiceamar ó na cluichí Oilimpeacha. Pé rud a deir daoine amaideacha clúiteacha.

Táthar ag súil (le fada) go dtiocfaidh feabhas ar chúrsai agus go mbeidh saoirse ann ar ball, mar a éiríonn na Sínigh níos saibhre. Ní dóigh liom go dtarlóidh mura mbeidh laochra mar laochra Tiananmen ann. Go n-éirí siad arís.

Fógra

Níl baint ar bith ag an bhfógra seo ná ag an iris seo le cúrsaí polaitiúla ('Buíochas le Dia' a chloisim?)! Ach tá sé an-tábhachtach domsa (mise an t-eagarthóir):

Tá An Gael ag Teacht!

Blag eile is ea Philo's Little Helper atá ann chun cabhrú leis an bhfoghlaimeoir a léann An Gael (irisleabhar atá as Gaeilge amháin). Pléifear a bhfuil san iris ansin, freisin, lcD.

Idir Dhá Chomhar

Fuair mé litir an-deas sa phost an tseachtain seo caite, ó bhord stiúrtha Comhar. Bhíodh síntiús agam, ach níor athnuaigh mé é, tar éis na gconspóidí is uile. Seoladh an dá chóip ba dhéanaí chugam i dteannta leis an litir. Bhí ceann díobh agam cheana, mar bhí scéal agam ann. An ceann eile, ceiliúrann sé Ó Bama. Tá a phictiúr ar an gclúdach, agus ar a laghad ceithre alt á mholadh. B'ionadh liom nach raibh 'centerfold' nocht de ann. Táim á léamh fós (cé nár léigh mé gach a bhfuil ann), agus idir dhá chomhairle maidir le síntiús a ghlacadh arís.

Níl an t-eagarthóir nua ann ach le seal, ach sna cinn a rinne sé go fóill, ní raibh mórán den tseanchaighdeán ann, agus cheap mé go raibh siad lag agus leamh.

Bhíodh ailt amaideacha ann i gcónaí maidir leis an bpolaitíocht, agus maslaí do Mheiriceá srl. ann, ach bhíodh siad sásta mo fhreagraí a fhoilsiú, freisin. Níor mhiste liom ábhar a sholáthair dóibh, agus b'iadsan amháin a d'íoc as ar shlí go bhfuair mé an t-airgead gan fadhb ar bith. Ar an lámh eile, níor iarr siad orm riamh aon rud a scríobh roimh ré. Ba chara do Comhar mé, ach ní bhíodh sé éasca i gcónaí. Bhí deis ann é a fheabhsú, ach ní dóigh liom go dtapaíodh an deis sin.

Tá ár n-iris féin againn anois, agus ní gá dom scríobh d'éinne eile, is dócha, cé go ndéanaim fós. Níl aon droch-ghuí agam do Comhar. Guím gach rath air. Ach níl a fhios agam an bhfuil mé sásta íoc as. Bíonn an iomarca de adhradh BHO le feiscint anseo cheana, agus a leithéid. Beidh ábhar i bhfad níos fearr in An Gael - ficsean agus filíocht, den chuid is mó - agus níl mórán de sin fós in Comhar. Níl na húdair ab fhearr liom ann níos mó, ach oiread.

Ní dhearna mé socrú go fóill, ach táim ag smaoineamh nach bhfaighfidh mé é. Tá an iomarca le léamh agam, agus níl sé tarraingteach go leor, dar liom.

Aon Uair a Cheaptar Nach Féidir le Daoine a Bheith Níos Measa...

Tarlaíonn a leithéid seo chun cur in iúl gur féidir. Cheapfaí go ndéanfadh gach éinne trócaire ar mharthanóirí an uileloiscthe. Ach tá daoine ann fós gurb fhearr leo iad a mhárú.

Ní bhaineann an saghas seo barbarthachta leis na Giúdaigh amháin, dar ndóigh.

San Ostair, níl ann sa lá atá inniu ann ach buíon bheag dá leithéid sin. Níl sé amhlaidh i dtíortha eile.

Nuair a ciontaíodh Adolf Eichman in 1962, bhí ceannteidil i nuachtán san Araib Shádach a dúirt "Ciontaíodh Eichman, a raibh sé d'onóir aige sé mhilliún Giúdach a mhárú"*. Ní fhoilsítear aon rud sa tír sin gan cead ón rialtas.

Tá a leithéid ann i Meiriceá, freisin. Mar a deitear sa scannán The Blues Brothers, "I hate Illinois Nazis." Faraor, ní scéal grinn amháin a leithéid de amadáin. Tá a leithéid fós ann (cé go bhfuil feabhas ar Skokie).




*nó sin an scéal - ní raibh mé ábalta sin a chinntiú.